مراقبه یعنی انسان در طول روز بداند در محضر خداست و پیش از عمل، هنگام عمل و پس از آن نیت و رفتار خود را بسنجد. مراقبه با وسواس و خودسرزنشی تفاوت دارد؛ مقصود، بیداری، اصلاح تدریجی و بازگشت آرام پس از لغزش است.