مسجد؛ مرکز ستاد اسلام


امام خمینی(ره):
«اگر این مسجد و مرکز ستاد اسلام قوی باشد، ترس از فانتوم‌ها نداشته باشید. ترس از آمریکا و شوروی و این‌ها نداشته باشید. آن روز باید ترس داشته باشید که شما پشت بکنید به اسلام، پشت کنید به مساجد.»
صحیفهٔ امام، ج ۱۳، ص ۲۱

جایگاه مسجد در اندیشهٔ امام خمینی(ره)


امام خمینی(ره)، چنان‌که در این سخن نیز آشکار است، مسجد را «مرکز ستاد اسلام» می‌دانند؛ یعنی کانونی برای اندیشه‌ورزی، تصمیم‌سازی، تصمیم‌گیری و هدایت جامعه.
در این نگاه، مسجد تنها محل عبادت فردی نیست؛ بلکه مرکز فرماندهی فرهنگی، اجتماعی و تربیتی جامعهٔ اسلامی است؛ مرکزی که می‌تواند در تقویت ایمان، تربیت نیروهای مؤثر و حل مسائل جامعه نقش‌آفرین باشد.

مقصود از «ستاد» چیست؟


«ستاد» به زبان ساده، معمولاً محلی است که در آن:
سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی انجام می‌شود؛
تصمیم‌های مهم گرفته می‌شود؛
نیروها گرد هم می‌آیند و هماهنگ می‌شوند؛
برنامه‌ها هدایت و پیگیری می‌شوند؛
توان، انسجام و مقاومت یک مجموعه شکل می‌گیرد.
بنابراین، مقصود از «مرکز ستاد اسلام» این است که مسجد باید، افزون بر جایگاه عبادت، کانونی پویا و اثرگذار در زندگی مردم و جامعه باشد؛ کانونی که در آن:
ایمان و معرفت دینی تقویت شود؛
زمینهٔ تربیت نیروهای انسانیِ تمدن‌ساز فراهم آید؛
مسائل جامعه شناسایی و برای آن‌ها راه‌حل‌های عملی ارائه شود؛
هدف‌گذاری روشن صورت گیرد و برای تحقق اهداف تلاش شود؛
مردم با مسائل جامعه و مسئولیت‌های خود آشنا شوند؛
همبستگی، همکاری و تعاون اجتماعی شکل بگیرد؛
از محرومان و افراد در معرض آسیب‌های اجتماعی حمایت شود؛
در برابر تهدید، وابستگی و ظلم، روحیهٔ مقاومت و استقلال تقویت شود.
مسجدی که چنین کارکردهایی داشته باشد، می‌تواند به‌راستی «مرکز ستاد اسلام» باشد؛ مرکزی برای رشد معنوی، تربیت اجتماعی و پیشرفت جامعه.