انسان گاهی خیال می‌کند همین که حقیقتی را پذیرفت، به مقصد رسیده است؛ اما قرآن این تصور را رد می‌کند:
«أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ»
ایمان در آسایش و سخن آسان است؛ حقیقت ایمان در زمان امتحان آشکار می‌شود.
رنج‌ها، انتخاب‌های دشوار و مبارزه با نفس، معیارهایی هستند که ادعا را از حقیقت جدا می‌کنند. کسی که امید لقاءالله دارد، باید برای این دیدار آماده شود و آمادگی او در عمل، صبر و پایداری آشکار می‌گردد.