- 1. عبادتی که انسان را به مقصد نمی‌رساند
- 2. اخلاص؛ معیار ارزش عبادت
- 3. عشق الهی چگونه در دل پدیدار می‌شود؟
- 4. چرا پیمودن راه سلوک بدون راهنمای آگاه دشوار است؟
- 5. راه سلوک، نقشه‌کشیدن برای آینده نیست
- 6. ذکر؛ نیرویی که محبت را به کمال می‌رساند
- 7. استاد عام و استاد خاص
- 8. استاد کامل را چگونه بشناسیم؟
- 9. چرا گرفتن دستور از چند استاد می‌تواند زیان‌آور باشد؟
- 10. آیا بدون استاد می‌توان به کمال رسید؟
- 11. اطاعت ناقص، چرا مسیر سلوک را متوقف می‌کند؟
- 12. اثر همنشین بر جان انسان
- 13. مسئولیت سنگین مربی در تربیت شاگرد
- 14. حلقهٔ ذکر؛ بوستانی در میان زندگی روزمره
- 15. محبت به خدا، مدرسهٔ عملی اخلاق
- 16. زن و مرد در مسیر توحید
- 17. رفیق سلوکی؛ همراهی که بار راه را سبک می‌کند
- 18. شرایط حضور در جلسهٔ ذکر
- 19. علم صحیح و جایگاه اهل‌بیت
- 20. عمل صالح و نیت خالص؛ دو پایهٔ حرکت به سوی خدا
- 21. علم نظری به‌تنهایی آرامش نمی‌آورد
- 22. چرا بسیاری از انسان‌ها کال و نارس از دنیا می‌روند؟
- 23. آخرت نقد است؛ دنیا نه نقد و نه نسیه
- 24. سه گروه انسان در برابر دنیا
- 25. معرفت نفس؛ شاهراه شناخت خداوند
- 26. انسان؛ آینهٔ جامع عالم
- 27. از جهان بیرون تا جهان درون
- 28. ذکر یونسیه؛ از تنزیه خدا تا اعتراف به تقصیر
- 29. طلب؛ کلید بیدارشدن محبت خدا
- 30. مراقبه؛ پاسداری پیوسته از تصمیم معنوی
- 31. پیش از نماز، دل را از کار روزانه جدا کن
- 32. نفی خواطر؛ سه پایه برای جمع شدن دل
- 33. ذکر کامل؛ وقتی دل و زبان یک سخن می‌گویند
- 34. صد دل را یک‌دل کردن؛ تمثیل مجنون برای فهم تمرکز در محبت خدا
- 35. فکر؛ حرکت قلب از نشانه‌ها به معنا
- 36. هر دستور معنوی برای هر شخصی مناسب نیست!!
- 37. عبادت برای خدا یا برای لذت نفس؟
- 38. تضرع؛ پناه انسان در هنگام آزمون
- 39. راه سلوک، نقشه‌کشی برای خود نیست
- 40. عرفان عملی؛ تفاوتِ «دانستن راه» و «رفتن راه»
- 41. سلوکِ تمام‌وجودی؛ چرا بدن، ذهن و روح باید هم‌جهت شوند؟
- 42. شریعت و حقیقت؛ چرا یکی بدون دیگری کامل نمی‌شود؟
- 43. انانیت؛ فیلِ بادیِ درون انسان
آغاز کتاب