امید لقاءالله، یک آرزوی عاطفی و بی‌تعهد نیست. قرآن پس از بیان امید دیدار خدا، از آزمایش و جهاد سخن می‌گوید:
«أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ»
کسی که انتظار دیدار خدا را دارد، باید برای این دیدار آماده شود. آمادگی با ادعا حاصل نمی‌شود؛ بلکه با ایمان صادق، عمل صالح، صبر و مجاهدت شکل می‌گیرد.
در همین سیاق، قرآن می‌فرماید:
«وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ»
ایمان و عمل صالح از یکدیگر جدا نیستند. ایمان، جهت حرکت را تعیین می‌کند و عمل صالح، این جهت را در زندگی واقعی نشان می‌دهد.
لقاءالله برای انسانی است که از موانع درونی عبور کرده و در میدان عمل، صدق خود را آشکار ساخته است.